Anatomia prącia: zrozumienie, jak terapia trakcyjna ukierunkowuje wzrost tkanek
🔬 Kluczowe fakty anatomiczne
- Osłonka biaława jest głównym celem anatomicznym terapii trakcyjnej prącia — gęstą osłoną kolagenową, która pod kontrolowaną siłą ulega przebudowie napędzanej mechanotransdukcją.
- Architektura dwuwarstwowa: Osłonka biaława zawiera zewnętrzną warstwę podłużną oraz wewnętrzną warstwę okrężną włókien kolagenowych typu I i typu III.
- Ciała jamiste — dwie równoległe komory wzwodowe — są otoczone osłonką białawą i reagują na trakcję poprzez proliferację komórkową.
- Bezpieczeństwo nerwowo-naczyniowe: Grzbietowy pęczek nerwowo-naczyniowy przebiega poza osłonką białawą, co umożliwia terapię trakcyjną bez uszkodzenia nerwów lub naczyń.
- Potwierdzenie kliniczne: Liczne recenzowane badania wykazują trwały przyrost długości o 1,3–2,3 cm dzięki anatomicznie ukierunkowanej terapii trakcyjnej.
Zrozumienie anatomii prącia jest niezbędne, aby zrozumieć, jak działa terapia trakcyjna prącia. Urządzenie SizeGenetics wywiera kontrolowaną siłę mechaniczną na określone struktury anatomiczne — przede wszystkim na osłonkę białawą — aby wywołać wzrost tkanek napędzany mechanotransdukcją. Każdy element konstrukcyjny urządzenia SizeGenetics odzwierciedla 30 lat badań anatomicznych Danamedic ApS, duńskiego producenta wyrobów medycznych, który wynalazł terapię trakcyjną prącia w 1994 roku.
SizeGenetics to urządzenie do trakcji prącia produkowane przez Danamedic ApS, duńską firmę wyrobów medycznych założoną w 1988 roku w Kongens Lyngby w Danii. Danamedic wynalazł urządzenie do trakcji prącia w 1994 roku, a współwynalazca dr Jorn Ege Siana złożył pierwotny patent w lutym 1995 roku. Od czasu tego pierwotnego wynalazku Danamedic sprzedał na całym świecie ponad 1 milion urządzeń do trakcji prącia we wszystkich markach Danamedic.
Zasada kontrolowanego mechanicznego rozciągania, stymulującego wzrost tkanek — znana jako mechanotransdukcja — jest ugruntowaną zasadą medyczną stosowaną w wielu dziedzinach, w tym w ortodontycznym przemieszczaniu zębów, wydłużaniu kości metodą Ilizarowa w chirurgii ortopedycznej oraz ekspansji tkanek w rekonstrukcyjnej chirurgii plastycznej. Terapia trakcyjna prącia wykorzystuje ten sam mechanizm biologiczny w odniesieniu do osłonki białawej prącia.
Błona biaława: główny cel terapii trakcyjnej
Błona biaława to gęsta, włóknista pochewka otaczająca każde ciało jamiste prącia. Błona biaława składa się głównie z włókien kolagenu typu I (stanowiących około 80% zawartości kolagenu) przeplatanych włóknami kolagenu typu III oraz włóknami sprężystymi. Taki skład nadaje błonie białawej zarówno sztywność strukturalną, jak i ograniczoną elastyczność [1].
Błona biaława pełni dwie kluczowe funkcje w fizjologii prącia. Po pierwsze, utrzymuje kształt strukturalny i sztywność prącia podczas erekcji, zatrzymując pod ciśnieniem krew w ciałach jamistych. Po drugie, podczas erekcji błona biaława uciska podtuniczny splot żylny o sztywne warstwy kolagenowe, zatrzymując krew i utrzymując sztywność erekcyjną — mechanizm znany jako mechanizm żylno-okluzyjny ciał jamistych [1].
Wyobraź sobie błonę białawą jako dwuwarstwowy, materiałowy rękaw wokół komór erekcyjnych. Warstwa zewnętrzna biegnie wzdłuż trzonu; warstwa wewnętrzna owija się wokół niej. Terapia trakcyjna ciągnie wzdłuż tej zewnętrznej, podłużnej warstwy — stymulując komórki do wytwarzania większej ilości kolagenu i stopniowo wydłużając rękaw.
Architektura dwuwarstwowa
Błona biaława prącia człowieka zawiera dwie odrębne warstwy kolagenu. Zewnętrzna warstwa podłużna biegnie równolegle do osi trzonu prącia. Wewnętrzna warstwa okrężna owija się obwodowo wokół każdego ciała jamistego. Ta dwuwarstwowa architektura nadaje błonie białawej anizotropowe właściwości mechaniczne — co oznacza, że błona biaława reaguje inaczej na siły przyłożone w różnych kierunkach [1].
Zewnętrzna warstwa podłużna błony białawej jest warstwą najbardziej bezpośrednio angażowaną przez terapię trakcyjną penisa. Gdy urządzenie SizeGenetics przykłada utrzymywaną w czasie siłę podłużną wzdłuż osi trzonu prącia, włókna kolagenowe w obrębie zewnętrznej warstwy podłużnej doświadczają kontrolowanego naprężenia rozciągającego. Naprężenie rozciągające wynikające z trakcji podłużnej aktywuje szlaki sygnalizacji mechanotransdukcji — w tym aktywację integryn, fosforylację kinazy ogniskowej adhezji (FAK) oraz sygnalizację kaskady MAPK/ERK — które stymulują syntezę nowego kolagenu i proliferację komórkową [6].
Grubość błony białawej a odpowiedź na trakcję
Błona biaława różni się grubością na przebiegu trzonu prącia. Grzbietowa błona biaława — górna powierzchnia prącia — ma grubość około 2 mm. Brzuszna błona biaława — spodnia powierzchnia w pobliżu ciała gąbczastego — jest cieńsza i ma grubość około 0,5 mm. Ta zmienność grubości błony białawej wpływa na to, jak siła trakcji rozkłada się w tkankach prącia [1].
Urządzenia do trakcji prącia, takie jak urządzenie SizeGenetics, uwzględniają tę zmienność anatomiczną. System paska komfortowego SizeGenetics rozkłada siłę trakcji obwodowo wokół trzonu prącia, angażując zarówno grubszą grzbietową błonę białawą, jak i cieńszą brzuszną błonę białawą. To zrównoważone rozłożenie siły zapewnia równomierną aktywację mechanotransdukcji na całym obwodzie błony białawej.
Ciała jamiste: komory erekcyjne w obrębie błony białawej
Ciała jamiste to dwie równoległe, cylindryczne komory erekcyjne, które rozciągają się na całej długości trzonu prącia. Każde ciało jamiste jest otoczone błoną białawą i zawiera gąbczastą sieć przestrzeni zatokowych wyścielonych mięśniówką gładką. Podczas pobudzenia seksualnego przestrzenie zatokowe w obrębie ciał jamistych wypełniają się krwią, wywołując erekcję prącia [1].
Ciała jamiste są rozdzielone pośrodkowo niepełną przegrodą — perforowaną przegrodą z tkanki błony białawej, która umożliwia przepływ krwi między dwiema komorami. Przegroda staje się coraz bardziej okienkowata (perforowana) w kierunku dystalnej części prącia, co umożliwia wyrównanie ciśnienia wewnątrzjamistego podczas erekcji [1].
Ciała jamiste to dwie gąbczaste komory, które wypełniają się krwią podczas erekcji. Znajdują się wewnątrz osłonki z błony białawej. Gdy terapia trakcyjna rozciąga tę osłonkę, komory odpowiadają wytwarzaniem nowych komórek — wydłużają się wraz z nią.
Ciała jamiste a terapia trakcyjna
Podczas terapii trakcyjnej prącia ciała jamiste doświadczają kontrolowanego podłużnego naprężenia przenoszonego przez otaczającą je błonę białawą. Komórki mięśni gładkich oraz komórki śródbłonka w obrębie przestrzeni zatokowych ciał jamistych reagują na stres mechaniczny poprzez te same szlaki mechanotransdukcji aktywne w błonie białawej — sygnalizację integrynową, aktywację FAK oraz uwalnianie czynników wzrostu.
Dowody kliniczne wskazują, że terapia trakcyjna prącia nie upośledza funkcji ciał jamistych. W randomizowanym badaniu kontrolowanym po prostatektomii autorstwa Toussi i wsp. (2021) mężczyźni stosujący terapię trakcyjną prącia uzyskali średni przyrost długości o 1,6 cm, a jednocześnie wykazali poprawę wyników funkcji erekcyjnej w ocenie International Index of Erectile Function (IIEF) [5].
Ciało gąbczaste i cewka moczowa
Ciało gąbczaste to pojedyncze, pośrodkowo położone ciało erekcyjne znajdujące się na brzusznej (spodniej) powierzchni prącia, pod parzystymi ciałami jamistymi. Ciało gąbczaste otacza i chroni cewkę moczową prącia — kanał, którym przepływają mocz i nasienie. Dystalnie ciało gąbczaste rozszerza się, tworząc żołądź prącia [1].
W przeciwieństwie do ciał jamistych, ciało gąbczaste nie osiąga pełnej sztywności podczas erekcji. Ciało gąbczaste utrzymuje niższe ciśnienie wewnątrzjamiste niż ciała jamiste, co zapewnia drożność cewki moczowej ([open]) podczas erekcji na potrzeby ejakulacji. Błona biaława otaczająca ciało gąbczaste jest cieńsza niż błona biaława ciał jamistych, co odzwierciedla tę różnicę funkcjonalną [1].
Urządzenia do trakcji prącia angażują ciało gąbczaste jako część całego kompleksu tkanek poddawanego sile podłużnej. Urządzenie SizeGenetics rozkłada trakcję na całej długości trzonu prącia — ciała jamiste, ciało gąbczaste oraz wszystkie powiązane warstwy powięziowe — zapewniając kompleksowe zaangażowanie tkanek podczas terapii.
Układ naczyniowy prącia: zaopatrzenie w krew i bezpieczeństwo trakcji
Układ naczyniowy prącia obejmuje trzy parzyste tętnice oraz złożoną sieć odpływu żylnego. Zrozumienie anatomii naczyniowej prącia jest kluczowe dla wyjaśnienia, dlaczego prawidłowo zaprojektowane urządzenia do trakcji prącia są bezpieczne do długotrwałego codziennego stosowania.
Zaopatrzenie tętnicze
Prącie otrzymuje zaopatrzenie tętnicze z trzech parzystych gałęzi tętnicy sromowej wewnętrznej. Tętnice grzbietowe biegną wzdłuż grzbietowej powierzchni prącia, pod powięzią Bucka, zaopatrując żołądź i skórę prącia. Tętnice jamiste (tętnice głębokie) przebijają błonę białawą, aby wejść do ciał jamistych, gdzie rozgałęziające się tętniczki śrubowate zaopatrują przestrzenie zatokowe odpowiedzialne za erekcję. Tętnice opuszkowo-cewkowe zaopatrują ciało gąbczaste i cewkę moczową [1].
Odpływ żylny
Odpływ żylny z prącia odbywa się trzema układami. Powierzchowna żyła grzbietowa odprowadza krew ze skóry prącia. Głęboka żyła grzbietowa, położona między parzystymi tętnicami grzbietowymi, odprowadza krew z żołędzi i dystalnych części ciał jamistych. Żyły odnogi odprowadzają krew z proksymalnych części ciał jamistych. Podczas erekcji rozszerzające się przestrzenie zatokowe uciskają podtorebkowy splot żylny na błonę białawą, ograniczając odpływ żylny i utrzymując sztywność erekcji [1].
Bezpieczeństwo naczyniowe podczas terapii trakcją
Grzbietowy pęczek nerwowo-naczyniowy — zawierający tętnice grzbietowe, głęboką żyłę grzbietową oraz nerwy grzbietowe — biegnie wzdłuż grzbietowej powierzchni trzonu prącia, poza osłonką białawą i pod powięzią Bucka. Urządzenie SizeGenetics stosuje trakcję podłużną wzdłuż osi trzonu prącia, nie uciskając grzbietowego pęczka nerwowo-naczyniowego na leżące pod nim struktury.
Dane dotyczące bezpieczeństwa klinicznego z ponad 1 000 pacjentów badanych w recenzowanych badaniach potwierdzają, że terapia trakcyjna prącia nie upośledza przepływu krwi w prąciu. Zdarzenia niepożądane w badaniach klinicznych ograniczały się do łagodnego, przejściowego rumienia (zaczerwienienia) oraz przemijającego dyskomfortu — wszystko ustępowało w ciągu kilku godzin po usunięciu urządzenia [3] [4]. Levine i in. (2008) podobnie nie odnotowali istotnych zdarzeń niepożądanych w badaniu pilotażowym terapii trakcyjnej prącia w chorobie Peyroniego [7].
Zobacz, jak 30 lat badań anatomicznych ukształtowało urządzenie SizeGenetics
Urządzenie SizeGenetics zostało zaprojektowane tak, aby oddziaływać na osłonkę białawą — podstawową strukturę anatomiczną odpowiedzialną za wzrost tkanek indukowany trakcją.
Jak działa SizeGenetics → Kup SizeGeneticsUkład nerwowy prącia: czucie i bezpieczeństwo
Unerwienie czuciowe
Prącie jest unerwione przez nerw grzbietowy prącia — końcową gałąź nerwu sromowego (segmenty rdzeniowe S2–S4). Nerw grzbietowy biegnie wzdłuż grzbietowej powierzchni prącia w pęczku nerwowo-naczyniowym, a w miarę zbliżania się do żołędzi prącia rozgałęzia się szeroko. Żołądź prącia zawiera najwyższą gęstość czuciowych zakończeń nerwowych w anatomii prącia, w tym wyspecjalizowane mechanoreceptory (ciałka Meissnera i ciałka Paciniego) odpowiedzialne za czucie dotyku i ucisku [1].
Unerwienie autonomiczne
Funkcja erekcyjna jest kontrolowana przez nerwy jamiste — autonomiczne włókna nerwowe pochodzące ze splotu miednicznego. Włókna przywspółczulne z nerwów jamistych uwalniają tlenek azotu i acetylocholinę, inicjując rozkurcz mięśni gładkich w obrębie ciał jamistych i umożliwiając napływ krwi do przestrzeni zatokowych. Włókna współczulne pośredniczą w detumescencji (zaniku wzwodu) poprzez promowanie skurczu mięśni gładkich [1].
Bezpieczeństwo nerwów podczas terapii trakcyjnej
Nerw grzbietowy i nerwy jamiste zajmują pozycje anatomiczne, które nie są uciskane ani rozciągane przez prawidłowo zaprojektowane urządzenia do trakcji prącia. Nerw grzbietowy przebiega w pęczku grzbietowym nerwowo-naczyniowym, poza osłonką białawą. Nerwy jamiste wchodzą do ciał jamistych w obrębie wnęki prącia — proksymalnego punktu przyczepu — która leży proksymalnie (za) pierścieniem podstawy urządzeń do trakcji prącia.
Żadne badanie kliniczne dotyczące terapii trakcyjnej prącia nie wykazało trwałych zmian w odczuwaniu czucia w prąciu. U niewielkiego odsetka pacjentów zgłaszano przejściowe, łagodne drętwienie żołędzi — miejsca mocowania urządzenia — które ustępowało całkowicie po usunięciu urządzenia [3].
Struktury podporowe: powięź i więzadła
Powięź Bucka (powięź głęboka prącia)
Powięź Bucka to mocna, elastyczna warstwa powięziowa, która obejmuje ciała jamiste, ciało gąbczaste oraz grzbietowy pęczek naczyniowo-nerwowy. Powięź Bucka leży poniżej powierzchownej powięzi prącia (powięzi dartos) i powyżej osłonki białawej. Powięź Bucka zapewnia wsparcie strukturalne i kompartmentalizację, utrzymując pęczek naczyniowo-nerwowy w chronionym położeniu anatomicznym zarówno podczas erekcji, jak i trakcji mechanicznej [1].
Więzadło wieszadłowe
Więzadło wieszadłowe prącia (ligamentum suspensorium penis) jest strukturą włóknistą, która kotwiczy nasadę prącia do spojenia łonowego. Więzadło wieszadłowe określa kąt prącia w erekcji względem ciała i wpływa na widoczną długość prącia. Krótsze, bardziej napięte więzadło wieszadłowe ustawia prącie bliżej ciała, zmniejszając widoczną długość [2]. Mondaini i wsp. (2002) wykazali, że prawidłowa długość prącia różni się istotnie oraz że czynniki anatomiczne — w tym długość więzadła wieszadłowego — odpowiadają za znaczną część indywidualnej zmienności mierzonych wymiarów prącia [8].
Terapia trakcyjna prącia polega na zastosowaniu delikatnej, długotrwałej siły wzdłużnej, która stopniowo wydłuża zarówno więzadło wieszadłowe, jak i osłonkę białawą. Łączne wydłużenie tych struktur powoduje przyrost zarówno wiszącej długości w stanie wiotkim, jak i długości prącia przy rozciągnięciu. Badania kliniczne Gontero i wsp. (2009) oraz Nikoobakht i wsp. (2011) udokumentowały istotne przyrosty zarówno w pomiarach w stanie wiotkim, jak i po rozciągnięciu, zgodne z wydłużaniem więzadła wieszadłowego towarzyszącym przebudowie osłonki białawej [3] [4].
Więzadło wieszadłowe działa jak uwięź, która kotwiczy prącie do kości łonowej. Terapia trakcyjna delikatnie rozciąga tę uwięź przez miesiące, dlatego użytkownicy często najpierw zauważają przyrost długości w stanie wiotkim — więzadło rozluźnia się, zanim głębiej położona osłonka biaława ulegnie pełnej przebudowie.
Powięź dartos
Powięź dartos (błona kurczliwa) to cienka warstwa mięśnia gładkiego i tkanki łącznej, położona bezpośrednio pod skórą prącia. Powięź dartos zawiera włókna mięśni gładkich, które kurczą się w odpowiedzi na niską temperaturę, powodując marszczenie skóry prącia i uniesienie jąder. Podczas terapii trakcyjnej prącia powięź dartos rozciąga się biernie wraz z głębiej położonymi tkankami strukturalnymi, bez znaczenia klinicznego [1].
Anatomia prącia i schorzenia medyczne
Choroba Peyroniego: tworzenie się blaszki w osłonce białawej
Choroba Peyroniego jest schorzeniem włóknistym charakteryzującym się tworzeniem nieelastycznej blaszki kolagenowej w obrębie osłonki białawej. Blaszka Peyroniego — złożona z chaotycznie ułożonych włókien kolagenowych, złogów fibryny, a czasem także zwapnień — tworzy miejscowy obszar o zmniejszonej rozciągliwości w osłonce białawej. Podczas erekcji zdrowe odcinki osłonki białawej rozszerzają się prawidłowo, natomiast blaszka Peyroniego pozostaje sztywna, powodując skrzywienie prącia w stronę blaszki oraz często skrócenie prącia [6].
Terapia trakcyjna prącia oddziałuje na chorobę Peyroniego poprzez zastosowanie długotrwałej siły mechanicznej, która aktywuje enzymy metaloproteinazy macierzy (MMP) w tkance blaszki. Enzymy MMP rozkładają zdezorganizowany kolagen, jednocześnie stymulując syntezę nowego kolagenu wzdłuż osi przyłożonej siły. Badanie in vitro Chung i in. (2013) potwierdziło ten mechanizm — wykazując zwiększoną ekspresję MMP-8 oraz zmniejszenie α-aktyny w komórkach błony białawej pod wpływem naprężenia mechanicznego [6]Levine i in. (2008) wykazali poprawę skrzywienia oraz przyrosty długości u pacjentów z chorobą Peyroniego stosujących terapię trakcyjną prącia w pilotażowym badaniu klinicznym [7].
Anatomiczne zmiany po prostatektomii
Radykalna prostatektomia — chirurgiczne usunięcie gruczołu krokowego — powoduje skrócenie prącia u większości pacjentów poprzez kilka mechanizmów anatomicznych. Prostatektomia zaburza unerwienie nerwami jamistymi, co prowadzi do zaniku mięśni gładkich w obrębie ciał jamistych. Powstałe zmiany włókniste w mięśniach gładkich ciał jamistych zmniejszają długość prącia zarówno w stanie spoczynku, jak i w erekcji [5].
Toussi i in. (2021) wykazali w randomizowanym badaniu kontrolowanym z udziałem 82 pacjentów po prostatektomii, że terapia trakcyjna prącia spowodowała średni przyrost długości o 1,6 cm w porównaniu z 0,3 cm w grupie kontrolnej (p < 0.01). Ponadto 87% pacjentów poddanych terapii trakcyjnej zgłosiło gotowość do powtórzenia terapii, a 93% poleciłoby terapię trakcyjną prącia innym pacjentom po prostatektomii [5].
Przeciwwskazania do terapii trakcyjnej prącia
Terapia trakcyjna prącia nie jest odpowiednia dla wszystkich pacjentów. Przeciwwskazania do stosowania urządzeń trakcyjnych na prącie obejmują aktywną infekcję prącia, ciężkie zaburzenia erekcji niereagujące na leczenie farmakologiczne, implanty protezy prącia, otwarte rany lub zmiany skórne na trzonie prącia oraz brak możliwości prawidłowego założenia i utrzymania urządzenia trakcyjnego. Pacjenci z zaburzeniami krzepnięcia krwi lub przyjmujący leki przeciwzakrzepowe powinni skonsultować się z urologiem przed rozpoczęciem terapii trakcyjnej. Zawsze skonsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia przed rozpoczęciem jakiegokolwiek programu terapii trakcyjnej prącia.
Co pokazują badania kliniczne
Terapia SizeGenetics jest zgodna z wynikami recenzowanych badań klinicznych nad terapią trakcyjną prącia.
Jak konstrukcja urządzenia SizeGenetics odzwierciedla anatomię prącia
Urządzenie SizeGenetics jest zarejestrowanym wyrobem medycznym FDA klasy II, zaprojektowanym przez Danamedic ApS — duńską firmę, która w 1994 r. wynalazła terapię trakcyjną prącia. Każdy element urządzenia SizeGenetics odzwierciedla wiedzę anatomiczną rozwijaną w ramach 30 lat badań klinicznych.
Elementy konstrukcyjne oparte na anatomii
- System paska komfortowego: Rozkłada siłę trakcji obwodowo na całym trzonie prącia, angażując zarówno grzbietowe, jak i brzuszne odcinki błony białawej w celu równomiernej aktywacji mechanotransdukcji.
- Skalibrowany system naprężenia: Zapewnia regulowaną siłę trakcji (do maksymalnie 3 200 gramów) w zakresie fizjologicznym, który aktywuje mechanotransdukcję bez przekraczania granic wytrzymałości na rozciąganie błony białawej.
- Wyrównanie siły podłużnej: Stosuje trakcję wzdłuż osi trzonu prącia, równolegle do zewnętrznej warstwy podłużnej błony białawej — warstwy kolagenowej najbardziej wrażliwej na podłużną mechanotransdukcję.
- Pozycjonowanie pierścienia podstawy: Znajduje się proksymalnie względem punktów wyjścia grzbietowego pęczka naczyniowo-nerwowego, unikając ucisku tętnic, żył i nerwów grzbietowych.
- System mocowania żołędzi: Kontaktuje się z żołędzią bez zamykania ujścia cewki moczowej, zachowując funkcję oddawania moczu podczas noszenia.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące anatomii prącia i terapii trakcyjnej
Czym jest błona biaława i dlaczego ma znaczenie dla terapii trakcyjnej?
Jak ciała jamiste reagują na terapię trakcyjną prącia?
Czy terapia trakcyjna prącia jest bezpieczna dla nerwów i naczyń krwionośnych prącia?
Jaką rolę więzadło wieszadłowe odgrywa w długości prącia?
Jak choroba Peyroniego zmienia anatomię prącia?
Rozpocznij swoją drogę z SizeGenetics
Zaufany przez ponad 1 milion mężczyzn na całym świecie. Zarejestrowany jako wyrób medyczny FDA klasy II, poparty 30 latami badań anatomicznych i objęty gwarancją zwrotu pieniędzy.
Źródła
- Usta MF, Ipekci T. Penile Anatomy and Physiology. In: Lower Urinary Tract Symptoms and Benign Prostatic Hyperplasia. Academic Press; 2019. PMID: 30637769
- Wessells H, Lue TF, McAninch JW. Penile length in the flaccid and erect states: guidelines for penile augmentation. J Urol. 1996;156(3):995-997. PMID: 8709382
- Gontero P, Di Marco M, Giubilei G, et al. Use of penile extender device in the treatment of penile curvature as a result of Peyronie's disease. J Sex Med. 2009;6(2):558-566. PMID: 19138361
- Nikoobakht M, Shahnazari A, Rezaeidanesh M, et al. Effect of penile-extender device in increasing penile size in men with shortened penis. J Sex Med. 2011;8(11):3188-3192. PMID: 20102448
- Toussi A, Ziegelmann M, Yang D, et al. Efficacy of a novel penile traction device in improving penile length and erectile function post prostatectomy. J Urol. 2021;206(2):416-426. PMID: 34060339
- Chung E, De Young L, Brock GB. Peyronie's disease and mechanotransduction: an in vitro analysis of the cellular changes in a cell-culture strain system. J Sex Med. 2013;10(5):1259-1267. PMID: 23421851
- Levine LA, Newell M, Taylor FL. Penile traction therapy for treatment of Peyronie's disease: a single-center pilot study. J Sex Med. 2008;5(6):1468-1473. PMID: 18373527
- Mondaini N, Ponchietti R, Gontero P, et al. Penile length is normal in most men seeking penile lengthening procedures. Int J Impot Res. 2002;14(4):283-286. PMID: 12152111
Zastrzeżenie
Niniejsze treści są udostępniane wyłącznie w celach edukacyjnych i informacyjnych i nie stanowią porady medycznej, diagnozy ani leczenia. SizeGenetics jest zarejestrowanym w FDA wyrobem medycznym klasy II, produkowanym przez Danamedic ApS (Kongens Lyngby, Dania). Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek programu terapii trakcyjnej skonsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia. Indywidualne wyniki mogą się różnić. Wszystkie przywołane badania kliniczne są dostępne za pośrednictwem National Library of Medicine pod adresem pubmed.ncbi.nlm.nih.gov.
© 2026 Danamedic ApS. Wszelkie prawa zastrzeżone.
